rimputtaminen

Finnish

Etymology

rimputtaa + -minen

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈrimputːɑminen/, [ˈrimput̪ːɑˌmine̞n]
  • Rhymes: -inen
  • Syllabification: rim‧put‧ta‧mi‧nen

Noun

rimputtaminen

  1. ringing, strumming, twanging

Declension

Inflection of rimputtaminen (Kotus type 38/nainen, no gradation)
nominative rimputtaminen rimputtamiset
genitive rimputtamisen rimputtamisten
rimputtamisien
partitive rimputtamista rimputtamisia
illative rimputtamiseen rimputtamisiin
singular plural
nominative rimputtaminen rimputtamiset
accusative nom. rimputtaminen rimputtamiset
gen. rimputtamisen
genitive rimputtamisen rimputtamisten
rimputtamisien
partitive rimputtamista rimputtamisia
inessive rimputtamisessa rimputtamisissa
elative rimputtamisesta rimputtamisista
illative rimputtamiseen rimputtamisiin
adessive rimputtamisella rimputtamisilla
ablative rimputtamiselta rimputtamisilta
allative rimputtamiselle rimputtamisille
essive rimputtamisena rimputtamisina
translative rimputtamiseksi rimputtamisiksi
instructive rimputtamisin
abessive rimputtamisetta rimputtamisitta
comitative rimputtamisineen
Possessive forms of rimputtaminen (type nainen)
possessor singular plural
1st person rimputtamiseni rimputtamisemme
2nd person rimputtamisesi rimputtamisenne
3rd person rimputtamisensa

Verb

rimputtaminen

  1. nominative of fourth infinitive of rimputtaa
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.