repale
Finnish
Etymology
Probably derived from repiä (“to tear”).
Declension
| Inflection of repale (Kotus type 48/hame, no gradation) | |||
|---|---|---|---|
| nominative | repale | repaleet | |
| genitive | repaleen | repaleiden repaleitten | |
| partitive | repaletta | repaleita | |
| illative | repaleeseen | repaleisiin repaleihin | |
| singular | plural | ||
| nominative | repale | repaleet | |
| accusative | nom. | repale | repaleet |
| gen. | repaleen | ||
| genitive | repaleen | repaleiden repaleitten | |
| partitive | repaletta | repaleita | |
| inessive | repaleessa | repaleissa | |
| elative | repaleesta | repaleista | |
| illative | repaleeseen | repaleisiin repaleihin | |
| adessive | repaleella | repaleilla | |
| ablative | repaleelta | repaleilta | |
| allative | repaleelle | repaleille | |
| essive | repaleena | repaleina | |
| translative | repaleeksi | repaleiksi | |
| instructive | — | repalein | |
| abessive | repaleetta | repaleitta | |
| comitative | — | repaleineen | |
Derived terms
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.