przywitać

Polish

Etymology

From przy- +‎ witać.

Pronunciation
  • IPA(key): /pʂɨˈvi.tat͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -itat͡ɕ
  • Syllabification: przy‧wi‧tać

Verb

przywitać pf (imperfective witać)

  1. (transitive) to greet, to welcome (to affirm the arrival of someone)
  2. (reflexive) to say hello, to greet [+ z (instrumental) = to someone]

Conjugation
Conjugation of przywitać pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive przywitać
future tense 1st przywitam przywitamy
2nd przywitasz przywitacie
3rd przywita przywitają
impersonal przywita się
past tense 1st przywitałem przywitałam przywitaliśmy przywitałyśmy
2nd przywitałeś przywitałaś przywitaliście przywitałyście
3rd przywitał przywitała przywitało przywitali przywitały
impersonal przywitano
conditional 1st przywitałbym przywitałabym przywitalibyśmy przywitałybyśmy
2nd przywitałbyś przywitałabyś przywitalibyście przywitałybyście
3rd przywitałby przywitałaby przywitałoby przywitaliby przywitałyby
impersonal przywitano by
imperative 1st niech przywitam przywitajmy
2nd przywitaj przywitajcie
3rd niech przywita niech przywitają
passive adjectival participle przywitany przywitana przywitane przywitani przywitane
anterior adverbial participle przywitawszy
verbal noun przywitanie

Further reading
  • przywitać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • przywitać in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.