pliisu

Finnish

Etymology

Probably from dialectal Swedish bliso (full of light spots or splotches), from bläs.[1]

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈpliːsu/, [ˈpliːs̠u]
  • Rhymes: -iːsu
  • Syllabification(key): plii‧su

Adjective

pliisu (comparative pliisumpi, superlative pliisuin)

  1. (colloquial) mediocre, bland, boring

Declension

Inflection of pliisu (Kotus type 1/valo, no gradation)
nominative pliisu pliisut
genitive pliisun pliisujen
partitive pliisua pliisuja
illative pliisuun pliisuihin
singular plural
nominative pliisu pliisut
accusative nom. pliisu pliisut
gen. pliisun
genitive pliisun pliisujen
partitive pliisua pliisuja
inessive pliisussa pliisuissa
elative pliisusta pliisuista
illative pliisuun pliisuihin
adessive pliisulla pliisuilla
ablative pliisulta pliisuilta
allative pliisulle pliisuille
essive pliisuna pliisuina
translative pliisuksi pliisuiksi
instructive pliisuin
abessive pliisutta pliisuitta
comitative pliisuine
Possessive forms of pliisu (type valo)
Rare. Only used with substantive adjectives.
possessor singular plural
1st person pliisuni pliisumme
2nd person pliisusi pliisunne
3rd person pliisunsa

References

  1. Itkonen, Erkki; Kulonen, Ulla-Maija, editors (1992–2000) Suomen sanojen alkuperä [The origin of Finnish words] (in Finnish), [note: linked online version also includes some other etymological sources], Helsinki: Institute for the Languages of Finland/Finnish Literature Society, →ISBN

Anagrams

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.