pervicacia

Italian

Noun

pervicacia f (plural pervicacie)

  1. stubbornness, obstinacy

Latin

Pronunciation

  • (Classical) IPA(key): /per.wiˈkaː.ki.a/, [pɛr.wɪˈkaː.ki.a]

Noun

pervicācia f (genitive pervicāciae); first declension

  1. obstinacy
    • 1832, Gregory XVI, Mirari Vos
      Nos quidem tantam hominum pervicaciam, quorum effrenatus furor impunitate diuturna, impensaeque nostrae benignitatis indulgentia non deliniri, sed ali potius conspiciebatur, […] debuimus tandem virga compescere;

Inflection

First declension.

Case Singular Plural
Nominative pervicācia pervicāciae
Genitive pervicāciae pervicāciārum
Dative pervicāciae pervicāciīs
Accusative pervicāciam pervicāciās
Ablative pervicāciā pervicāciīs
Vocative pervicācia pervicāciae

Adjective

pervicācia

  1. nominative neuter plural of pervicax
  2. accusative neuter plural of pervicax
  3. vocative neuter plural of pervicax

References

  • pervicacia in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • pervicacia in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
  • pervicacia in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.