oppansus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of oppandō.
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| Nominative | oppansus | oppansa | oppansum | oppansī | oppansae | oppansa | |
| Genitive | oppansī | oppansae | oppansī | oppansōrum | oppansārum | oppansōrum | |
| Dative | oppansō | oppansae | oppansō | oppansīs | oppansīs | oppansīs | |
| Accusative | oppansum | oppansam | oppansum | oppansōs | oppansās | oppansa | |
| Ablative | oppansō | oppansā | oppansō | oppansīs | oppansīs | oppansīs | |
| Vocative | oppanse | oppansa | oppansum | oppansī | oppansae | oppansa | |
References
- oppansus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- oppansus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.