onomatopoeettisuus

Finnish

Etymology

onomatopoeettinen + -uus

Noun

onomatopoeettisuus

  1. onomatopoeia

Declension

Inflection of onomatopoeettisuus (Kotus type 40/kalleus, t-d gradation)
nominative onomatopoeettisuus onomatopoeettisuudet
genitive onomatopoeettisuuden onomatopoeettisuuksien
partitive onomatopoeettisuutta onomatopoeettisuuksia
illative onomatopoeettisuuteen onomatopoeettisuuksiin
singular plural
nominative onomatopoeettisuus onomatopoeettisuudet
accusative nom. onomatopoeettisuus onomatopoeettisuudet
gen. onomatopoeettisuuden
genitive onomatopoeettisuuden onomatopoeettisuuksien
partitive onomatopoeettisuutta onomatopoeettisuuksia
inessive onomatopoeettisuudessa onomatopoeettisuuksissa
elative onomatopoeettisuudesta onomatopoeettisuuksista
illative onomatopoeettisuuteen onomatopoeettisuuksiin
adessive onomatopoeettisuudella onomatopoeettisuuksilla
ablative onomatopoeettisuudelta onomatopoeettisuuksilta
allative onomatopoeettisuudelle onomatopoeettisuuksille
essive onomatopoeettisuutena onomatopoeettisuuksina
translative onomatopoeettisuudeksi onomatopoeettisuuksiksi
instructive onomatopoeettisuuksin
abessive onomatopoeettisuudetta onomatopoeettisuuksitta
comitative onomatopoeettisuuksineen
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.