okrzyczeć

Polish

Etymology

From o- +‎ krzyczeć.

Pronunciation
  • IPA(key): /ɔˈkʂɨ.t͡ʂɛt͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɨt͡ʂɛt͡ɕ
  • Syllabification: o‧krzy‧czeć

Verb

okrzyczeć pf (imperfective okrzykiwać)

  1. (transitive) to acclaim, to hail, to proclaim
    Synonyms: okrzyknąć, ogłosić, obwołać
  2. (transitive) to scold, to rebuke, to chew out
    Synonyms: skrzyczeć, zbesztać, zganić, złajać, skarcić, upomnieć, napomnieć

Conjugation
Conjugation of okrzyczeć pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive okrzyczeć
future tense 1st okrzyczę okrzyczymy
2nd okrzyczysz okrzyczycie
3rd okrzyczy okrzyczą
impersonal okrzyczy się
past tense 1st okrzyczałem okrzyczałam okrzyczeliśmy okrzyczałyśmy
2nd okrzyczałeś okrzyczałaś okrzyczeliście okrzyczałyście
3rd okrzyczał okrzyczała okrzyczało okrzyczeli okrzyczały
impersonal okrzyczano
conditional 1st okrzyczałbym okrzyczałabym okrzyczelibyśmy okrzyczałybyśmy
2nd okrzyczałbyś okrzyczałabyś okrzyczelibyście okrzyczałybyście
3rd okrzyczałby okrzyczałaby okrzyczałoby okrzyczeliby okrzyczałyby
impersonal okrzyczano by
imperative 1st niech okrzyczę okrzyczmy
2nd okrzycz okrzyczcie
3rd niech okrzyczy niech okrzyczą
passive adjectival participle okrzyczany okrzyczana okrzyczane okrzyczani okrzyczane
anterior adverbial participle okrzyczawszy
verbal noun okrzyczenie

Further reading
  • okrzyczeć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • okrzyczeć in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.