oikosulku
Finnish
Etymology
oiko- (“short, straight”) + sulku (“closing”). Coined by Finnish professor Lauri Hakulinen in 1928.[1]
Pronunciation
- IPA(key): /ˈoi̯koˌsulku/, [ˈo̞i̯ko̞ˌs̠ulku]
- Rhymes: -ulku
- Syllabification(key): oi‧ko‧sul‧ku
Noun
oikosulku
- (electronics) short circuit (a connection of low resistance or impedance in a circuit).
- (figuratively) Synonym of ajatuskatko.
Declension
| Inflection of oikosulku (Kotus type 1*D/valo, k- gradation) | |||
|---|---|---|---|
| nominative | oikosulku | oikosulut | |
| genitive | oikosulun | oikosulkujen | |
| partitive | oikosulkua | oikosulkuja | |
| illative | oikosulkuun | oikosulkuihin | |
| singular | plural | ||
| nominative | oikosulku | oikosulut | |
| accusative | nom. | oikosulku | oikosulut |
| gen. | oikosulun | ||
| genitive | oikosulun | oikosulkujen | |
| partitive | oikosulkua | oikosulkuja | |
| inessive | oikosulussa | oikosuluissa | |
| elative | oikosulusta | oikosuluista | |
| illative | oikosulkuun | oikosulkuihin | |
| adessive | oikosululla | oikosuluilla | |
| ablative | oikosululta | oikosuluilta | |
| allative | oikosululle | oikosuluille | |
| essive | oikosulkuna | oikosulkuina | |
| translative | oikosuluksi | oikosuluiksi | |
| instructive | — | oikosuluin | |
| abessive | oikosulutta | oikosuluitta | |
| comitative | — | oikosulkuineen | |
| Possessive forms of oikosulku (type valo) | ||
|---|---|---|
| possessor | singular | plural |
| 1st person | oikosulkuni | oikosulkumme |
| 2nd person | oikosulkusi | oikosulkunne |
| 3rd person | oikosulkunsa | |
Derived terms
Derived terms
- oikosulkea
- oikosulkurele
- oikosulkusuoja
- oikosulkusuojaus
References
Anagrams
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.