octoviratus
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ok.toː.wiˈraː.tus/, [ɔk.toː.wɪˈraː.tʊs]
Noun
octōvirātus m (genitive octōvirātūs); fourth declension
- octovirate (rank or office of an octovir)
Declension
Fourth declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | octōvirātus | octōvirātūs |
| Genitive | octōvirātūs | octōvirātuum |
| Dative | octōvirātuī | octōvirātibus |
| Accusative | octōvirātum | octōvirātūs |
| Ablative | octōvirātū | octōvirātibus |
| Vocative | octōvirātus | octōvirātūs |
References
- octoviratus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.