obwieźć

Polish

Etymology

From ob- +‎ wieźć.

Pronunciation

IPA^(key): /ˈɔb.vjɛɕt͡ɕ/
Audio (file)
Rhymes: -ɔbvjɛɕt͡ɕ
Syllabification: ob‧wieźć
Homophone: obwieść

Verb

obwieźć pf (imperfective obwozić)

(transitive, automotive, transport) to chauffeur, to drive around

Conjugation

Conjugation of obwieźć pf

		singular			plural
	person	masculine	feminine	neuter	virile	nonvirile
infinitive		obwieźć
future tense	1^st	obwiozę			obwieziemy
	2^nd	obwieziesz			obwieziecie
	3^rd	obwiezie			obwiozą
	impersonal	obwiezie się
past tense	1^st	obwiozłem	obwiozłam		obwieźliśmy	obwiozłyśmy
	2^nd	obwiozłeś	obwiozłaś		obwieźliście	obwiozłyście
	3^rd	obwiózł	obwiozła	obwiozło	obwieźli	obwiozły
	impersonal	obwieziono
conditional	1^st	obwiózłbym	obwiozłabym		obwieźlibyśmy	obwiozłybyśmy
	2^nd	obwiózłbyś	obwiozłabyś		obwieźlibyście	obwiozłybyście
	3^rd	obwiózłby	obwiozłaby	obwiozłoby	obwieźliby	obwiozłyby
	impersonal	obwieziono by
imperative	1^st	niech obwiozę			obwieźmy
	2^nd	obwieź			obwieźcie
	3^rd	niech obwiezie			niech obwiozą
passive adjectival participle		obwieziony	obwieziona	obwiezione	obwiezieni	obwiezione
anterior adverbial participle		obwiózłszy
verbal noun		obwiezienie

Related terms

adjective

obwoźny

noun

obwózka

Further reading

obwieźć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
obwieźć in Polish dictionaries at PWN

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.