nakłonić

Polish

Etymology

From na- +‎ kłonić.

Pronunciation
  • IPA(key): /naˈkwɔ.ɲit͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɔɲit͡ɕ
  • Syllabification: na‧kło‧nić

Verb

nakłonić pf (imperfective nakłaniać)

  1. (transitive) to coax, to induce, to persuade

Conjugation
Conjugation of nakłonić pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive nakłonić
future tense 1st nakłonię nakłonimy
2nd nakłonisz nakłonicie
3rd nakłoni nakłonią
impersonal nakłoni się
past tense 1st nakłoniłem nakłoniłam nakłoniliśmy nakłoniłyśmy
2nd nakłoniłeś nakłoniłaś nakłoniliście nakłoniłyście
3rd nakłonił nakłoniła nakłoniło nakłonili nakłoniły
impersonal nakłoniono
conditional 1st nakłoniłbym nakłoniłabym nakłonilibyśmy nakłoniłybyśmy
2nd nakłoniłbyś nakłoniłabyś nakłonilibyście nakłoniłybyście
3rd nakłoniłby nakłoniłaby nakłoniłoby nakłoniliby nakłoniłyby
impersonal nakłoniono by
imperative 1st niech nakłonię nakłońmy
2nd nakłoń nakłońcie
3rd niech nakłoni niech nakłonią
passive adjectival participle nakłoniony nakłoniona nakłonione nakłonieni nakłonione
anterior adverbial participle nakłoniwszy
verbal noun nakłonienie

Further reading
  • nakłonić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • nakłonić in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.