murratus

Latin

Pronunciation

  • (Classical) IPA(key): /murˈraː.tus/, [mʊrˈraː.tʊs]

Adjective

murrātus (feminine murrāta, neuter murrātum); first/second declension

  1. Mingled, or anointed with myrrh

Inflection

First/second declension.

Number Singular Plural
Case / Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
Nominative murrātus murrāta murrātum murrātī murrātae murrāta
Genitive murrātī murrātae murrātī murrātōrum murrātārum murrātōrum
Dative murrātō murrātae murrātō murrātīs murrātīs murrātīs
Accusative murrātum murrātam murrātum murrātōs murrātās murrāta
Ablative murrātō murrātā murrātō murrātīs murrātīs murrātīs
Vocative murrāte murrāta murrātum murrātī murrātae murrāta

References

  • murratus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • murratus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.