ludificatus

Latin

Etymology

Perfect passive participle of lūdificō.

Participle

lūdificātus m (feminine lūdificāta, neuter lūdificātum); first/second declension

  1. mocked

Inflection

First/second declension.

Number Singular Plural
Case / Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
Nominative lūdificātus lūdificāta lūdificātum lūdificātī lūdificātae lūdificāta
Genitive lūdificātī lūdificātae lūdificātī lūdificātōrum lūdificātārum lūdificātōrum
Dative lūdificātō lūdificātae lūdificātō lūdificātīs lūdificātīs lūdificātīs
Accusative lūdificātum lūdificātam lūdificātum lūdificātōs lūdificātās lūdificāta
Ablative lūdificātō lūdificātā lūdificātō lūdificātīs lūdificātīs lūdificātīs
Vocative lūdificāte lūdificāta lūdificātum lūdificātī lūdificātae lūdificāta

Noun

lūdificātus m (genitive lūdificātī); second declension

  1. mocking, mockery, derision

Inflection

Second declension.

Case Singular Plural
Nominative lūdificātus lūdificātī
Genitive lūdificātī lūdificātōrum
Dative lūdificātō lūdificātīs
Accusative lūdificātum lūdificātōs
Ablative lūdificātō lūdificātīs
Vocative lūdificāte lūdificātī

References

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.