linguatulus
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /linˈɡʷaː.tu.lus/, [lʲɪŋˈɡʷäːt̪ʊɫ̪ʊs̠]
- (Ecclesiastical) IPA(key): /linˈɡwa.tu.lus/, [liŋˈɡwäːt̪ulus]
Adjective
linguātulus (feminine linguātula, neuter linguātulum); first/second-declension adjective
- (hapax) somewhat eloquent
Declension
First/second-declension adjective.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| Nominative | linguātulus | linguātula | linguātulum | linguātulī | linguātulae | linguātula | |
| Genitive | linguātulī | linguātulae | linguātulī | linguātulōrum | linguātulārum | linguātulōrum | |
| Dative | linguātulō | linguātulō | linguātulīs | ||||
| Accusative | linguātulum | linguātulam | linguātulum | linguātulōs | linguātulās | linguātula | |
| Ablative | linguātulō | linguātulā | linguātulō | linguātulīs | |||
| Vocative | linguātule | linguātula | linguātulum | linguātulī | linguātulae | linguātula | |
Descendants
- → Translingual: Linguatula
References
- linguatulus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- linguatulus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.