linctus
English
Pronunciation
- IPA(key): /ˈlɪŋk.təs/
Latin
Etymology
Perfect passive participle of lingō.
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ˈlink.tus/, [ˈlɪŋk.tʊs]
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| Nominative | linctus | lincta | linctum | linctī | linctae | lincta | |
| Genitive | linctī | linctae | linctī | linctōrum | linctārum | linctōrum | |
| Dative | linctō | linctae | linctō | linctīs | linctīs | linctīs | |
| Accusative | linctum | linctam | linctum | linctōs | linctās | lincta | |
| Ablative | linctō | linctā | linctō | linctīs | linctīs | linctīs | |
| Vocative | lincte | lincta | linctum | linctī | linctae | lincta | |
Descendants
- Aromanian: alimtu
Inflection
Fourth declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | linctus | linctūs |
| Genitive | linctūs | linctuum |
| Dative | linctuī | linctibus |
| Accusative | linctum | linctūs |
| Ablative | linctū | linctibus |
| Vocative | linctus | linctūs |
Descendants
- English: linctus
References
- linctus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- linctus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.