korpilaki

Finnish

Etymology

korpi + laki

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈkorpiˌlɑki/, [ˈko̞rpiˌlɑki]
  • Rhymes: -ɑki
  • Syllabification(key): kor‧pi‧la‧ki

Noun

korpilaki

  1. law of the wild (unofficial law in which might makes right)

Declension

Inflection of korpilaki (Kotus type 5*D/risti, k- gradation)
nominative korpilaki korpilait
genitive korpilain korpilakien
partitive korpilakia korpilakeja
illative korpilakiin korpilakeihin
singular plural
nominative korpilaki korpilait
accusative nom. korpilaki korpilait
gen. korpilain
genitive korpilain korpilakien
partitive korpilakia korpilakeja
inessive korpilaissa korpilaeissa
elative korpilaista korpilaeista
illative korpilakiin korpilakeihin
adessive korpilailla korpilaeilla
ablative korpilailta korpilaeilta
allative korpilaille korpilaeille
essive korpilakina korpilakeina
translative korpilaiksi korpilaeiksi
instructive korpilaein
abessive korpilaitta korpilaeitta
comitative korpilakeineen
Possessive forms of korpilaki (type risti)
possessor singular plural
1st person korpilakini korpilakimme
2nd person korpilakisi korpilakinne
3rd person korpilakinsa
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.