kirnu
Finnish
(index ki)
Etymology
From Proto-Germanic *kernǭ (“churn”).
Pronunciation
- IPA(key): /ˈkirnu/
- Hyphenation: kir‧nu
Declension
| Inflection of kirnu (Kotus type 1/valo, no gradation) | |||
|---|---|---|---|
| nominative | kirnu | kirnut | |
| genitive | kirnun | kirnujen | |
| partitive | kirnua | kirnuja | |
| illative | kirnuun | kirnuihin | |
| singular | plural | ||
| nominative | kirnu | kirnut | |
| accusative | nom. | kirnu | kirnut |
| gen. | kirnun | ||
| genitive | kirnun | kirnujen | |
| partitive | kirnua | kirnuja | |
| inessive | kirnussa | kirnuissa | |
| elative | kirnusta | kirnuista | |
| illative | kirnuun | kirnuihin | |
| adessive | kirnulla | kirnuilla | |
| ablative | kirnulta | kirnuilta | |
| allative | kirnulle | kirnuille | |
| essive | kirnuna | kirnuina | |
| translative | kirnuksi | kirnuiksi | |
| instructive | — | kirnuin | |
| abessive | kirnutta | kirnuitta | |
| comitative | — | kirnuineen | |
Derived terms
Derived terms
- hiidenkirnu
- kirnunmäntä
- kirnupiimä
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.