kihelmöinti

Finnish

Etymology

kihelmöidä (to tingle) + -nti (-ing)

Noun

kihelmöinti

  1. tingle, tingling (prickling or mildly stinging sensation)
  2. pins and needles (tingling or prickling sensation, felt in a limb when a nerve compression is relieved and in other situations)

Declension

Inflection of kihelmöinti (Kotus type 5/risti, nt-nn gradation)
nominative kihelmöinti kihelmöinnit
genitive kihelmöinnin kihelmöintien
partitive kihelmöintiä kihelmöintejä
illative kihelmöintiin kihelmöinteihin
singular plural
nominative kihelmöinti kihelmöinnit
accusative nom. kihelmöinti kihelmöinnit
gen. kihelmöinnin
genitive kihelmöinnin kihelmöintien
partitive kihelmöintiä kihelmöintejä
inessive kihelmöinnissä kihelmöinneissä
elative kihelmöinnistä kihelmöinneistä
illative kihelmöintiin kihelmöinteihin
adessive kihelmöinnillä kihelmöinneillä
ablative kihelmöinniltä kihelmöinneiltä
allative kihelmöinnille kihelmöinneille
essive kihelmöintinä kihelmöinteinä
translative kihelmöinniksi kihelmöinneiksi
instructive kihelmöinnein
abessive kihelmöinnittä kihelmöinneittä
comitative kihelmöinteineen
Possessive forms of kihelmöinti (type risti)
possessor singular plural
1st person kihelmöintini kihelmöintimme
2nd person kihelmöintisi kihelmöintinne
3rd person kihelmöintinsä

Synonyms

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.