kaulaileminen

Finnish

Etymology

kaulailla + -minen

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈkɑu̯lɑi̯leminen/, [ˈkɑu̯lɑi̯le̞ˌmine̞n]
  • Rhymes: -inen
  • Hyphenation: kau‧lai‧le‧mi‧nen

Noun

kaulaileminen

  1. hugging, petting

Declension

Inflection of kaulaileminen (Kotus type 38/nainen, no gradation)
nominative kaulaileminen kaulailemiset
genitive kaulailemisen kaulailemisten
kaulailemisien
partitive kaulailemista kaulailemisia
illative kaulailemiseen kaulailemisiin
singular plural
nominative kaulaileminen kaulailemiset
accusative nom. kaulaileminen kaulailemiset
gen. kaulailemisen
genitive kaulailemisen kaulailemisten
kaulailemisien
partitive kaulailemista kaulailemisia
inessive kaulailemisessa kaulailemisissa
elative kaulailemisesta kaulailemisista
illative kaulailemiseen kaulailemisiin
adessive kaulailemisella kaulailemisilla
ablative kaulailemiselta kaulailemisilta
allative kaulailemiselle kaulailemisille
essive kaulailemisena kaulailemisina
translative kaulailemiseksi kaulailemisiksi
instructive kaulailemisin
abessive kaulailemisetta kaulailemisitta
comitative kaulailemisineen
Possessive forms of kaulaileminen (type nainen)
possessor singular plural
1st person kaulailemiseni kaulailemisemme
2nd person kaulailemisesi kaulailemisenne
3rd person kaulailemisensa

Verb

kaulaileminen

  1. nominative of fourth infinitive of kaulailla
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.