karakalpakki
Finnish
Etymology
From Karakalpak qaraqalpaq.
Pronunciation
- IPA(key): /ˈkɑrɑkɑlpɑkːi/, [ˈkɑrɑˌkɑlpɑkːi]
- Rhymes: -ɑlpɑkːi
- Syllabification(key): ka‧ra‧kal‧pak‧ki
Declension
| Inflection of karakalpakki (Kotus type 5*A/risti, kk-k gradation) | |||
|---|---|---|---|
| nominative | karakalpakki | — | |
| genitive | karakalpakin | — | |
| partitive | karakalpakkia | — | |
| illative | karakalpakkiin | — | |
| singular | plural | ||
| nominative | karakalpakki | — | |
| accusative | nom. | karakalpakki | — |
| gen. | karakalpakin | ||
| genitive | karakalpakin | — | |
| partitive | karakalpakkia | — | |
| inessive | karakalpakissa | — | |
| elative | karakalpakista | — | |
| illative | karakalpakkiin | — | |
| adessive | karakalpakilla | — | |
| ablative | karakalpakilta | — | |
| allative | karakalpakille | — | |
| essive | karakalpakkina | — | |
| translative | karakalpakiksi | — | |
| instructive | — | — | |
| abessive | karakalpakitta | — | |
| comitative | — | — | |
| Possessive forms of karakalpakki (type risti) | ||
|---|---|---|
| possessor | singular | plural |
| 1st person | karakalpakkini | karakalpakkimme |
| 2nd person | karakalpakkisi | karakalpakkinne |
| 3rd person | karakalpakkinsa | |
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.