karakalpakki

Finnish

Etymology

From Karakalpak qaraqalpaq.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈkɑrɑkɑlpɑkːi/, [ˈkɑrɑˌkɑlpɑkːi]
  • Rhymes: -ɑlpɑkːi
  • Syllabification(key): ka‧ra‧kal‧pak‧ki

Noun

karakalpakki

  1. Karakalpak (language)

Declension

Inflection of karakalpakki (Kotus type 5*A/risti, kk-k gradation)
nominative karakalpakki
genitive karakalpakin
partitive karakalpakkia
illative karakalpakkiin
singular plural
nominative karakalpakki
accusative nom. karakalpakki
gen. karakalpakin
genitive karakalpakin
partitive karakalpakkia
inessive karakalpakissa
elative karakalpakista
illative karakalpakkiin
adessive karakalpakilla
ablative karakalpakilta
allative karakalpakille
essive karakalpakkina
translative karakalpakiksi
instructive
abessive karakalpakitta
comitative
Possessive forms of karakalpakki (type risti)
possessor singular plural
1st person karakalpakkini karakalpakkimme
2nd person karakalpakkisi karakalpakkinne
3rd person karakalpakkinsa
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.