juurinta

Finnish

Etymology

juuria (to root up; eradicate) + -nta

Noun

juurinta

  1. uprooting
  2. eradication

Declension

Inflection of juurinta (Kotus type 9/kala, nt-nn gradation)
nominative juurinta juurinnat
genitive juurinnan juurintojen
partitive juurintaa juurintoja
illative juurintaan juurintoihin
singular plural
nominative juurinta juurinnat
accusative nom. juurinta juurinnat
gen. juurinnan
genitive juurinnan juurintojen
juurintainrare
partitive juurintaa juurintoja
inessive juurinnassa juurinnoissa
elative juurinnasta juurinnoista
illative juurintaan juurintoihin
adessive juurinnalla juurinnoilla
ablative juurinnalta juurinnoilta
allative juurinnalle juurinnoille
essive juurintana juurintoina
translative juurinnaksi juurinnoiksi
instructive juurinnoin
abessive juurinnatta juurinnoitta
comitative juurintoineen
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.