junttaaminen

Finnish

Etymology

juntata + -minen

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈjuntːɑːminen/, [ˈjun̪t̪ːɑːˌmine̞n]
  • Rhymes: -inen
  • Hyphenation: junt‧taa‧mi‧nen

Noun

junttaaminen

  1. ramming (pounding something hard)
  2. rigging (arranging in advance for a meeting)

Declension

Inflection of junttaaminen (Kotus type 38/nainen, no gradation)
nominative junttaaminen junttaamiset
genitive junttaamisen junttaamisten
junttaamisien
partitive junttaamista junttaamisia
illative junttaamiseen junttaamisiin
singular plural
nominative junttaaminen junttaamiset
accusative nom. junttaaminen junttaamiset
gen. junttaamisen
genitive junttaamisen junttaamisten
junttaamisien
partitive junttaamista junttaamisia
inessive junttaamisessa junttaamisissa
elative junttaamisesta junttaamisista
illative junttaamiseen junttaamisiin
adessive junttaamisella junttaamisilla
ablative junttaamiselta junttaamisilta
allative junttaamiselle junttaamisille
essive junttaamisena junttaamisina
translative junttaamiseksi junttaamisiksi
instructive junttaamisin
abessive junttaamisetta junttaamisitta
comitative junttaamisineen
Possessive forms of junttaaminen (type nainen)
possessor singular plural
1st person junttaamiseni junttaamisemme
2nd person junttaamisesi junttaamisenne
3rd person junttaamisensa

Verb

junttaaminen

  1. nominative of fourth infinitive of juntata
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.