irtisanoutuminen

Finnish

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈirti(ˣ)ˌsɑnou̯tuminen/, [ˈirt̪i(s̠)ˌs̠ɑno̞u̯ˌt̪umine̞n]
  • Rhymes: -uminen
  • Syllabification(key): ir‧ti‧sa‧nou‧tu‧mi‧nen

Noun

irtisanoutuminen

  1. resignation (act of resigning from one's job)
    Synonym: ero
  2. (law) disclaimer (relinquishment or waiver of an interest or estate)
  3. disowning, disavowal

Declension

Inflection of irtisanoutuminen (Kotus type 38/nainen, no gradation)
nominative irtisanoutuminen irtisanoutumiset
genitive irtisanoutumisen irtisanoutumisten
irtisanoutumisien
partitive irtisanoutumista irtisanoutumisia
illative irtisanoutumiseen irtisanoutumisiin
singular plural
nominative irtisanoutuminen irtisanoutumiset
accusative nom. irtisanoutuminen irtisanoutumiset
gen. irtisanoutumisen
genitive irtisanoutumisen irtisanoutumisten
irtisanoutumisien
partitive irtisanoutumista irtisanoutumisia
inessive irtisanoutumisessa irtisanoutumisissa
elative irtisanoutumisesta irtisanoutumisista
illative irtisanoutumiseen irtisanoutumisiin
adessive irtisanoutumisella irtisanoutumisilla
ablative irtisanoutumiselta irtisanoutumisilta
allative irtisanoutumiselle irtisanoutumisille
essive irtisanoutumisena irtisanoutumisina
translative irtisanoutumiseksi irtisanoutumisiksi
instructive irtisanoutumisin
abessive irtisanoutumisetta irtisanoutumisitta
comitative irtisanoutumisineen
Possessive forms of irtisanoutuminen (type nainen)
possessor singular plural
1st person irtisanoutumiseni irtisanoutumisemme
2nd person irtisanoutumisesi irtisanoutumisenne
3rd person irtisanoutumisensa

Derived terms

Verb

irtisanoutuminen

  1. nominative singular of fourth infinitive of sanoutua irti
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.