irrottaminen

Finnish

Etymology

irrottaa + -minen

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈirːotːɑminen/, [ˈirːo̞t̪ːɑˌmine̞n]
  • Rhymes: -inen
  • Hyphenation: ir‧rot‧ta‧mi‧nen

Noun

irrottaminen

  1. detaching, loosening, releasing, unfastening

Declension

Inflection of irrottaminen (Kotus type 38/nainen, no gradation)
nominative irrottaminen irrottamiset
genitive irrottamisen irrottamisten
irrottamisien
partitive irrottamista irrottamisia
illative irrottamiseen irrottamisiin
singular plural
nominative irrottaminen irrottamiset
accusative nom. irrottaminen irrottamiset
gen. irrottamisen
genitive irrottamisen irrottamisten
irrottamisien
partitive irrottamista irrottamisia
inessive irrottamisessa irrottamisissa
elative irrottamisesta irrottamisista
illative irrottamiseen irrottamisiin
adessive irrottamisella irrottamisilla
ablative irrottamiselta irrottamisilta
allative irrottamiselle irrottamisille
essive irrottamisena irrottamisina
translative irrottamiseksi irrottamisiksi
instructive irrottamisin
abessive irrottamisetta irrottamisitta
comitative irrottamisineen

Verb

irrottaminen

  1. Fourth infinitive of irrottaa.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.