integroituvuus

Finnish

Etymology

integroituva + -uus

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈinteɡroi̯tuʋuːs/, [ˈin̪t̪e̞ɡˌro̞i̯t̪uʋuːs̠]
  • Rhymes: -oituʋuːs
  • Syllabification(key): in‧teg‧roi‧tu‧vuus

Noun

integroituvuus

  1. (mathematics) integrability (quality of being integrable)

Declension

Inflection of integroituvuus (Kotus type 40/kalleus, t-d gradation)
nominative integroituvuus integroituvuudet
genitive integroituvuuden integroituvuuksien
partitive integroituvuutta integroituvuuksia
illative integroituvuuteen integroituvuuksiin
singular plural
nominative integroituvuus integroituvuudet
accusative nom. integroituvuus integroituvuudet
gen. integroituvuuden
genitive integroituvuuden integroituvuuksien
partitive integroituvuutta integroituvuuksia
inessive integroituvuudessa integroituvuuksissa
elative integroituvuudesta integroituvuuksista
illative integroituvuuteen integroituvuuksiin
adessive integroituvuudella integroituvuuksilla
ablative integroituvuudelta integroituvuuksilta
allative integroituvuudelle integroituvuuksille
essive integroituvuutena integroituvuuksina
translative integroituvuudeksi integroituvuuksiksi
instructive integroituvuuksin
abessive integroituvuudetta integroituvuuksitta
comitative integroituvuuksineen
Possessive forms of integroituvuus (type kalleus)
possessor singular plural
1st person integroituvuuteni integroituvuutemme
2nd person integroituvuutesi integroituvuutenne
3rd person integroituvuutensa
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.