innixus
Latin
Etymology
Perfect participle of innitor
Declension
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| Nominative | innixus | innixa | innixum | innixī | innixae | innixa | |
| Genitive | innixī | innixae | innixī | innixōrum | innixārum | innixōrum | |
| Dative | innixō | innixae | innixō | innixīs | innixīs | innixīs | |
| Accusative | innixum | innixam | innixum | innixōs | innixās | innixa | |
| Ablative | innixō | innixā | innixō | innixīs | innixīs | innixīs | |
| Vocative | innixe | innixa | innixum | innixī | innixae | innixa | |
References
- innixus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- innixus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.