iniucundus

Latin

Etymology

From in- + iūcundus.

Pronunciation

  • (Classical) IPA(key): /in.juːˈkun.dus/, [ɪn.juːˈkʊn.dʊs]

Adjective

iniūcundus (feminine iniūcunda, neuter iniūcundum); first/second declension

  1. unpleasant, disagreeable

Inflection

First/second declension.

Number Singular Plural
Case / Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
Nominative iniūcundus iniūcunda iniūcundum iniūcundī iniūcundae iniūcunda
Genitive iniūcundī iniūcundae iniūcundī iniūcundōrum iniūcundārum iniūcundōrum
Dative iniūcundō iniūcundō iniūcundīs
Accusative iniūcundum iniūcundam iniūcundum iniūcundōs iniūcundās iniūcunda
Ablative iniūcundō iniūcundā iniūcundō iniūcundīs
Vocative iniūcunde iniūcunda iniūcundum iniūcundī iniūcundae iniūcunda

References

  • iniucundus in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.