inexterminabilis
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /i.nek.ster.miˈnaː.bi.lis/, [ɪ.nɛk.stɛr.mɪˈnaː.bɪ.lɪs]
Adjective
inexterminābilis (neuter inexterminābile); third declension
- immortal (that cannot be exterminated)
Declension
Third declension.
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| Nominative | inexterminābilis | inexterminābile | inexterminābilēs | inexterminābilia | |
| Genitive | inexterminābilis | inexterminābilis | inexterminābilium | inexterminābilium | |
| Dative | inexterminābilī | inexterminābilī | inexterminābilibus | inexterminābilibus | |
| Accusative | inexterminābilem | inexterminābile | inexterminābilēs, inexterminābilīs | inexterminābilia | |
| Ablative | inexterminābilī | inexterminābilī | inexterminābilibus | inexterminābilibus | |
| Vocative | inexterminābilis | inexterminābile | inexterminābilēs | inexterminābilia | |
References
- inexterminabilis in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- inexterminabilis in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.