indubitatus
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /in.du.biˈtaː.tus/, [ɪn.dʊ.bɪˈtaː.tʊs]
Adjective
indubitātus (feminine indubitāta, neuter indubitātum); first/second declension
Declension
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| Nominative | indubitātus | indubitāta | indubitātum | indubitātī | indubitātae | indubitāta | |
| Genitive | indubitātī | indubitātae | indubitātī | indubitātōrum | indubitātārum | indubitātōrum | |
| Dative | indubitātō | indubitātae | indubitātō | indubitātīs | indubitātīs | indubitātīs | |
| Accusative | indubitātum | indubitātam | indubitātum | indubitātōs | indubitātās | indubitāta | |
| Ablative | indubitātō | indubitātā | indubitātō | indubitātīs | indubitātīs | indubitātīs | |
| Vocative | indubitāte | indubitāta | indubitātum | indubitātī | indubitātae | indubitāta | |
References
- indubitatus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- indubitatus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.