indistinctus
Latin
Etymology
From in- + distīnctus.
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /in.disˈtiːnk.tus/, [ɪn.dɪsˈtiːŋk.tʊs]
Adjective
indistīnctus (feminine indistīncta, neuter indistīnctum); first/second declension
- not easily distinguished; easily confused
- indistinct, obscure
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| Nominative | indistīnctus | indistīncta | indistīnctum | indistīnctī | indistīnctae | indistīncta | |
| Genitive | indistīnctī | indistīnctae | indistīnctī | indistīnctōrum | indistīnctārum | indistīnctōrum | |
| Dative | indistīnctō | indistīnctō | indistīnctīs | ||||
| Accusative | indistīnctum | indistīnctam | indistīnctum | indistīnctōs | indistīnctās | indistīncta | |
| Ablative | indistīnctō | indistīnctā | indistīnctō | indistīnctīs | |||
| Vocative | indistīncte | indistīncta | indistīnctum | indistīnctī | indistīnctae | indistīncta | |
References
- indistinctus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- indistinctus in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- indistinctus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.