indignabundus
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /in.diɡ.naːˈbun.dus/, [ɪn.dɪŋ.naːˈbʊn.dʊs]
Adjective
indignābundus (feminine indignābunda, neuter indignābundum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| Nominative | indignābundus | indignābunda | indignābundum | indignābundī | indignābundae | indignābunda | |
| Genitive | indignābundī | indignābundae | indignābundī | indignābundōrum | indignābundārum | indignābundōrum | |
| Dative | indignābundō | indignābundō | indignābundīs | ||||
| Accusative | indignābundum | indignābundam | indignābundum | indignābundōs | indignābundās | indignābunda | |
| Ablative | indignābundō | indignābundā | indignābundō | indignābundīs | |||
| Vocative | indignābunde | indignābunda | indignābundum | indignābundī | indignābundae | indignābunda | |
References
- indignabundus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- indignabundus in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- indignabundus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.