hallitsematon

Finnish

Etymology

hallita + -maton

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈhɑlːitsemɑton/, [ˈhɑlːit̪ˌs̠e̞mɑt̪o̞n]
  • Rhymes: -emɑton
  • Syllabification: hal‧lit‧se‧ma‧ton

Adjective

hallitsematon (comparative hallitsemattomampi, superlative hallitsemattomin)

  1. uncontrolled
  2. uncontrollable

Declension

Inflection of hallitsematon (Kotus type 34/onneton, tt-t gradation)
nominative hallitsematon hallitsemattomat
genitive hallitsemattoman hallitsemattomien
partitive hallitsematonta hallitsemattomia
illative hallitsemattomaan hallitsemattomiin
singular plural
nominative hallitsematon hallitsemattomat
accusative nom. hallitsematon hallitsemattomat
gen. hallitsemattoman
genitive hallitsemattoman hallitsemattomien
hallitsematontenrare
partitive hallitsematonta hallitsemattomia
inessive hallitsemattomassa hallitsemattomissa
elative hallitsemattomasta hallitsemattomista
illative hallitsemattomaan hallitsemattomiin
adessive hallitsemattomalla hallitsemattomilla
ablative hallitsemattomalta hallitsemattomilta
allative hallitsemattomalle hallitsemattomille
essive hallitsemattomana hallitsemattomina
translative hallitsemattomaksi hallitsemattomiksi
instructive hallitsemattomin
abessive hallitsemattomatta hallitsemattomitta
comitative hallitsemattomine
Possessive forms of hallitsematon (type onneton)
possessor singular plural
1st person hallitsemattomani hallitsemattomamme
2nd person hallitsemattomasi hallitsemattomanne
3rd person hallitsemattomansa
Only used with substantive adjectives, -inen adjectives used for comparisons of equality or agent participles.

Derived terms

  • hallitsemattomasti
  • hallitsemattomuus

Participle

hallitsematon

  1. negative participle of hallita
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.