funtsiminen

Finnish

Etymology

funtsia + -minen

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈfuntsiminen/, [ˈfunt̪s̠imine̞n]
  • Hyphenation: funt‧si‧mi‧nen

Noun

funtsiminen

  1. (slang) thinking, pondering

Declension

Inflection of funtsiminen (Kotus type 38/nainen, no gradation)
nominative funtsiminen funtsimiset
genitive funtsimisen funtsimisten
funtsimisien
partitive funtsimista funtsimisia
illative funtsimiseen funtsimisiin
singular plural
nominative funtsiminen funtsimiset
accusative nom. funtsiminen funtsimiset
gen. funtsimisen
genitive funtsimisen funtsimisten
funtsimisien
partitive funtsimista funtsimisia
inessive funtsimisessa funtsimisissa
elative funtsimisesta funtsimisista
illative funtsimiseen funtsimisiin
adessive funtsimisella funtsimisilla
ablative funtsimiselta funtsimisilta
allative funtsimiselle funtsimisille
essive funtsimisena funtsimisina
translative funtsimiseksi funtsimisiksi
instructive funtsimisin
abessive funtsimisetta funtsimisitta
comitative funtsimisineen

Verb

funtsiminen

  1. Fourth infinitive of funtsia.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.