excubitus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of excubō.
Participle
excubitus m (feminine excubita, neuter excubitum); first/second declension
- slept outdoors
- kept watch
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| Nominative | excubitus | excubita | excubitum | excubitī | excubitae | excubita | |
| Genitive | excubitī | excubitae | excubitī | excubitōrum | excubitārum | excubitōrum | |
| Dative | excubitō | excubitae | excubitō | excubitīs | excubitīs | excubitīs | |
| Accusative | excubitum | excubitam | excubitum | excubitōs | excubitās | excubita | |
| Ablative | excubitō | excubitā | excubitō | excubitīs | excubitīs | excubitīs | |
| Vocative | excubite | excubita | excubitum | excubitī | excubitae | excubita | |
References
- excubitus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- excubitus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.