erişmek

Crimean Tatar

Verb

erişmek

  1. to be obstinate

Conjugation
Conjugation of erişmek (Northern)
infinitive erişmek
gerund erişme
repeated gerund1) erişe
temporal gerund erişyatırğanda
non-future participle erişken
future participle erişecek
way of doing erişip
singular plural
first second third first second third
indicative present simple erişirmen erişirsiñ erişir erişirmiz erişirsiz erişirler
continuous erişem erişesiñ erişe erişemiz erişesiñiz erişeler
perfect erişgemen erişgesiñ erişgen erişgemiz erişgesiz erişgenler
past simple eriştim eriştiñ erişti eriştik eriştiñiz eriştiler
continuous erişedim erişediñ erişedi erişedik erişediñiz erişediler
future erişecekmen erişeceksiñ erişecek erişecekmiz erişeceksiñiz erişecekler
conditional erişsem erişseñ erişse erişsek erişseñiz erişseler
optative erişeyim erişesiñ erişe erişeyik erişesiz erişeler
imperative – eriş – – erişin –
1)Only used for repeatings of a verb.

Turkish

Etymology

From Ottoman Turkish ایرشمك‎ (erişmek, irişmek), reciprocal of ermek (“to attain, achieve”). Ultimately from Proto-Turkic *ēr- (“to reach”).

Verb

erişmek

  1. (intransitive) to reach
  2. (intransitive) to achieve

References
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.