eiulabundus

Latin

Etymology

ēiulō (utter cries of anguish; lament) + -bundus

Pronunciation

  • (Classical) IPA(key): /eːj.ju.laːˈbun.dus/, [eːj.jʊ.ɫaːˈbʊn.dʊs]

Adjective

ēiulābundus (feminine ēiulābunda, neuter ēiulābundum); first/second declension

  1. given to wailing

Inflection

First/second declension.

Number Singular Plural
Case / Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
Nominative ēiulābundus ēiulābunda ēiulābundum ēiulābundī ēiulābundae ēiulābunda
Genitive ēiulābundī ēiulābundae ēiulābundī ēiulābundōrum ēiulābundārum ēiulābundōrum
Dative ēiulābundō ēiulābundō ēiulābundīs
Accusative ēiulābundum ēiulābundam ēiulābundum ēiulābundōs ēiulābundās ēiulābunda
Ablative ēiulābundō ēiulābundā ēiulābundō ēiulābundīs
Vocative ēiulābunde ēiulābunda ēiulābundum ēiulābundī ēiulābundae ēiulābunda

References

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.