egyéb
Hungarian
Etymology
Lexicalization of egy (“one of two”, an archaic pronoun) + -b (comparative suffix).[1][2]
Pronunciation
- IPA(key): [ˈɛɟeːb]
Audio (file) - Hyphenation: egyéb
Declension
| Inflection (stem in -e-, front unrounded harmony) | ||
|---|---|---|
| singular | plural | |
| nominative | egyéb | egyebek |
| accusative | egyebet | egyebeket |
| dative | egyébnek | egyebeknek |
| instrumental | egyébbel | egyebekkel |
| causal-final | egyébért | egyebekért |
| translative | egyébbé | egyebekké |
| terminative | egyébig | egyebekig |
| essive-formal | egyébként | egyebekként |
| essive-modal | — | — |
| inessive | egyébben | egyebekben |
| superessive | egyében | egyebeken |
| adessive | egyébnél | egyebeknél |
| illative | egyébbe | egyebekbe |
| sublative | egyébre | egyebekre |
| allative | egyébhez | egyebekhez |
| elative | egyébből | egyebekből |
| delative | egyébről | egyebekről |
| ablative | egyébtől | egyebektől |
| Possessive forms of egyéb | ||
|---|---|---|
| possessor | single possession | multiple possessions |
| 1st person sing. | egyebem | egyebeim |
| 2nd person sing. | egyebed | egyebeid |
| 3rd person sing. | egyebe | egyebei |
| 1st person plural | egyebünk | egyebeink |
| 2nd person plural | egyebetek | egyebeitek |
| 3rd person plural | egyebük | egyebeik |
References
- Zaicz, Gábor. Etimológiai szótár: Magyar szavak és toldalékok eredete (’Dictionary of Etymology: The origin of Hungarian words and affixes’). Budapest: Tinta Könyvkiadó, 2006, ISBN 963 7094 01 6
- Eőry, Vilma. Értelmező szótár+ (’Explanatory Dictionary Plus’). Budapest: Tinta Könyvkiadó, 2007. ISBN 978 963 7094 71 2
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.