discolçâ
Friulian
Alternative forms
- discolčâ (alternative orthography)
Etymology
Probably from Late Latin discalceāre, present active infinitive of discalceō, from Latin calceō. Perhaps influenced by Latin disculciāre; cf. discolç. Compare Romanian desculța, variant of descălța, Sardinian iscultzare, iscurtare, iscrutzai.
Conjugation
Conjugation of discolçâ (first conjugation)
| infinitive | discolçâ | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| gerund | discolçânt | ||||||
| past participle | discolçât | ||||||
| person | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| indicative | jo | tu | lui/jê | nô | vô | lôr | |
| present | (o) discolci | (tu) discolcis | (al/e) discolce | (o) discolcìn | (o) discolçais | (a) discolcin | |
| imperfect | (o) discolçavi | (tu) discolçavis | (al/e) discolçave | (o) discolçavin | (o) discolçavis | (a) discolçavin | |
| simple past | (o) discolçai | (tu) discolçaris | (al/e) discolçà | (o) discolçarin | (o) discolçaris | (a) discolçarin | |
| future | (o) discolçarai | (tu) discolçarâs | (al/e) discolçarà | (o) discolçarìn | (o) discolçarês | (a) discolçaran | |
| conditional | jo | tu | lui/jê | nô | vô | lôr | |
| present | (o) discolçarès | (tu) discolçaressis | (al/e) discolçarès | (o) discolçaressin | (o) discolçaressis | (a) discolçaressin | |
| subjunctive | jo | tu | lui/jê | nô | vô | lôr | |
| present | (o) discolci | (tu) discolcis | (al/e) discolci | (o) discolcìn | (o) discolçais | (a) discolcin | |
| imperfect | (o) discolçàs | (tu) discolçassis | (al/e) discolçàs | (o) discolçassin | (o) discolçassis | (a) discolçassin | |
| imperative | – | tu | – | nô | vô | – | |
| — | discolce | — | discolcìn | discolçait | — | ||
Related terms
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.