despicatus
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /deːs.piˈkaː.tus/, [deːs.pɪˈkaː.tʊs]
Adjective
dēspicātus (feminine dēspicāta, neuter dēspicātum, superlative dēspicātissimus); first/second-declension adjective
Declension
First/second-declension adjective.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| Nominative | dēspicātus | dēspicāta | dēspicātum | dēspicātī | dēspicātae | dēspicāta | |
| Genitive | dēspicātī | dēspicātae | dēspicātī | dēspicātōrum | dēspicātārum | dēspicātōrum | |
| Dative | dēspicātō | dēspicātō | dēspicātīs | ||||
| Accusative | dēspicātum | dēspicātam | dēspicātum | dēspicātōs | dēspicātās | dēspicāta | |
| Ablative | dēspicātō | dēspicātā | dēspicātō | dēspicātīs | |||
| Vocative | dēspicāte | dēspicāta | dēspicātum | dēspicātī | dēspicātae | dēspicāta | |
Declension
- Only dative is known to occur.
Fourth-declension noun.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | dēspicātus | dēspicātūs |
| Genitive | dēspicātūs | dēspicātuum |
| Dative | dēspicātuī | dēspicātibus |
| Accusative | dēspicātum | dēspicātūs |
| Ablative | dēspicātū | dēspicātibus |
| Vocative | dēspicātus | dēspicātūs |
References
- despicatus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- despicatus in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- despicatus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.