dźwięczny

Polish

Pronunciation

IPA^(key): /ˈd͡ʑvʲɛn.t͡ʂnɨ/

Adjective

dźwięczny

booming, resonating, with a clear loud sound
(phonetics) voiced

Declension

declension of dźwięczny

case	singular				plural
case	m pers or m anim	m inan	n	f	m pers	other
nominative, vocative	dźwięczny		dźwięczne	dźwięczna	dźwięczni	dźwięczne
genitive	dźwięcznego			dźwięcznej	dźwięcznych
dative	dźwięcznemu			dźwięcznej	dźwięcznym
accusative	dźwięcznego	dźwięczny	dźwięczne	dźwięczną	dźwięcznych	dźwięczne
instrumental	dźwięcznym			dźwięczną	dźwięcznymi
locative	dźwięcznym			dźwięcznej	dźwięcznych

Antonyms

bezdźwięczny

Related terms

(adjectives) dźwiękowy, naddźwiękowy

Further reading

dźwięczny in Polish dictionaries at PWN

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.