ciągliwy

Polish

Etymology

From ciągnąć +‎ -liwy.

Pronunciation

IPA^(key): /t͡ɕɔŋˈɡlʲi.vɨ/

Adjective

ciągliwy (comparative ciągliwszy, superlative najciągliwszy, adverb ciągliwie)

ductile, malleable, tenacious, tractile

Declension

declension of ciągliwy

case	singular				plural
case	masculine personal/animate	masculine inanimate	neuter	feminine	virile	nonvirile
nominative, vocative	ciągliwy		ciągliwe	ciągliwa	ciągliwi	ciągliwe
genitive	ciągliwego			ciągliwej	ciągliwych
dative	ciągliwemu			ciągliwej	ciągliwym
accusative	ciągliwego	ciągliwy	ciągliwe	ciągliwą	ciągliwych	ciągliwe
instrumental	ciągliwym			ciągliwą	ciągliwymi
locative	ciągliwym			ciągliwej	ciągliwych

Derived terms

(noun) ciągliwość

Related terms

(verb) ciągnąć

Further reading

ciągliwy in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
ciągliwy in Polish dictionaries at PWN

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.