boyayıcı

Turkish

Etymology

From Proto-Turkic *bodogučɨ, derived from Proto-Turkic *bodogu, abstract noun of *bodo- (“to paint, dye”). Compare also boyacı (“painter, dyer”).

Noun

boyayıcı (definite accusative boyayıcıyı, plural boyayıcılar)

  1. anyone or anything involved in purpose of painting, dying, staining; a painter, dyer, stainer

Declension
Inflection
Nominative boyayıcı
Definite accusative boyayıcıyı
Singular Plural
Nominative boyayıcı boyayıcılar
Definite accusative boyayıcıyı boyayıcıları
Dative boyayıcıya boyayıcılara
Locative boyayıcıda boyayıcılarda
Ablative boyayıcıdan boyayıcılardan
Genitive boyayıcının boyayıcıların
Possessive forms
Singular Plural
1st singular boyayıcım boyayıcılarım
2nd singular boyayıcın boyayıcıların
3rd singular boyayıcısı boyayıcıları
1st plural boyayıcımız boyayıcılarımız
2nd plural boyayıcınız boyayıcılarınız
3rd plural boyayıcıları boyayıcıları
Predicative forms
Singular Plural
1st singular boyayıcıyım boyayıcılarım
2nd singular boyayıcısın boyayıcılarsın
3rd singular boyayıcı
boyayıcıdır		 boyayıcılar
boyayıcılardır
1st plural boyayıcıyız boyayıcılarız
2nd plural boyayıcısınız boyayıcılarsınız
3rd plural boyayıcılar boyayıcılardır

Adjective

boyayıcı (comparative daha boyayıcı, superlative en boyayıcı)

  1. showing the characteristics of painting, dying or staining
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.