bıkmak

Turkish

Etymology

From Old Turkic bök-‎ (bök-, “to be sickened with, to be sated with, be queasy”), from Proto-Turkic *bök- (“to be satiated, full”)[1].

Verb

bıkmak (third-person singular simple present bıkar)

  1. (intransitive, + ablative) to have enough of, be sickened with, get tired or sick of
    Oyunlarından bıktım. ― I have had enough of your games.
    Bütün gün sesini duymaktan bıktım. ― I got sick of hearing your voice all day long.

Conjugation
positive - declarative
singular plural
1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
ben sen o biz siz onlar
indicative present simple bıkarım bıkarsın bıkar bıkarız bıkarsınız bıkarlar
present continuous bıkıyorum bıkıyorsun bıkıyor bıkıyoruz bıkıyorsunuz bıkıyorlar
past definite bıktım bıktın bıktı bıktık bıktınız bıktılar
past continuous bıkıyordum bıkıyordun bıkıyordu bıkıyorduk bıkıyordunuz bıkıyorlardı
future simple bıkacağım bıkacaksın bıkacak bıkacağız bıkacaksınız bıkacaklar
positive - interrogative
singular plural
1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
ben sen o biz siz onlar
indicative present simple bıkar mıyım? bıkar mısın? bıkar mı? bıkar mıyız? bıkar mısınız? bıkarlar mı?
present continuous bıkıyor muyum? bıkıyor musun? bıkıyor mu? bıkıyor muyuz? bıkıyor musunuz? bıkıyorlar mı?
past definite bıktım mı? bıktın mı? bıktı mı? bıktık mı? bıktınız mı? bıktılar mı?
past continuous bıkıyor muydum? bıkıyor muydun? bıkıyor muydu? bıkıyor muyduk? bıkıyor muydunuz? bıkıyorlar mıydı?
future simple bıkacak mıyım? bıkacak mısın? bıkacak mı? bıkacak mıyız? bıkacak mısınız? bıkacaklar mı?
negative - declarative
singular plural
1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
ben sen o biz siz onlar
indicative present simple bıkmam bıkmazsın bıkmaz bıkmayız bıkmazsınız bıkmazlar
present continuous bıkmıyorum bıkmıyorsun bıkmıyor bıkmıyoruz bıkmıyorsunuz bıkmıyorlar
past definite bıkmadım bıkmadın bıkmadı bıkmadık bıkmadınız bıkmadılar
past continuous bıkmıyordum bıkmıyordun bıkmıyordu bıkmıyorduk bıkmıyordunuz bıkmıyordular
future simple bıkmayacağım bıkmayacaksın bıkmayacak bıkmayacağız bıkmayacaksınız bıkmayacaklar
negative - interrogative
singular plural
1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
ben sen o biz siz onlar
indicative present simple bıkmaz mıyım? bıkmaz mısın? bıkmaz mı? bıkmaz mıyız? bıkmaz mısınız? bıkmazlar mı?
present continuous bıkmıyor muyum? bıkmıyor musun? bıkmıyor mu? bıkmıyor muyuz? bıkmıyor musunuz? bıkmıyorlar mı?
past definite bıkmadım mı? bıkmadın mı? bıkmadı mı? bıkmadık mı? bıkmadınız mı? bıkmadılar mı?
past continuous bıkmıyor muydum? bıkmıyor muydun? bıkmıyor muydu? bıkmıyor muyduk? bıkmıyor muydunuz? bıkmıyorlar mıydı?
future simple bıkmayacak mıyım? bıkmayacak mısın? bıkmayacak mı? bıkmayacak mıyız? bıkmayacak mısınız? bıkmayacaklar mı?

Synonyms

Derived terms
  • bıkar
  • bıkma
  • bıkkın
  • bıkılmak
  • bıktırmak

References
  1. Starostin, Sergei; Dybo, Anna; Mudrak, Oleg (2003) Etymological dictionary of the Altaic languages (Handbuch der Orientalistik; VIII.8), Leiden, New York, Köln: E.J. Brill: “*mùk`è”
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.