analecta
English
Latin
Etymology
From the Ancient Greek ἀναλέκτης (analéktēs).
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /a.naˈlek.ta/, [a.naˈɫɛk.ta]
Noun
analecta f (genitive analectae); first declension
Inflection
First declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | analecta | analectae |
| Genitive | analectae | analectārum |
| Dative | analectae | analectīs |
| Accusative | analectam | analectās |
| Ablative | analectā | analectīs |
| Vocative | analecta | analectae |
References
- analecta in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- analecta in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.