advolatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of advolō (“fly to”).
Pronunciation 1
- (Classical) IPA(key): /ad.woˈlaː.tus/, [ad.wɔˈɫaː.tʊs]
- (Ecclesiastical) IPA(key): /ad.voˈla.tus/, [ad.voˈlaː.tus]
Participle
advolātus m (feminine advolāta, neuter advolātum); first/second declension
- having been flown to
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| Nominative | advolātus | advolāta | advolātum | advolātī | advolātae | advolāta | |
| Genitive | advolātī | advolātae | advolātī | advolātōrum | advolātārum | advolātōrum | |
| Dative | advolātō | advolātae | advolātō | advolātīs | advolātīs | advolātīs | |
| Accusative | advolātum | advolātam | advolātum | advolātōs | advolātās | advolāta | |
| Ablative | advolātō | advolātā | advolātō | advolātīs | advolātīs | advolātīs | |
| Vocative | advolāte | advolāta | advolātum | advolātī | advolātae | advolāta | |
Noun
advolātus m (genitive advolātūs); fourth declension
- a flying towards
Inflection
Fourth declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | advolātus | advolātūs |
| Genitive | advolātūs | advolātuum |
| Dative | advolātuī | advolātibus |
| Accusative | advolātum | advolātūs |
| Ablative | advolātū | advolātibus |
| Vocative | advolātus | advolātūs |
Quotations
- 45 BCE, Cicero, Tusculanae Disputationes, liber 2, 10:24:
- Iam tertio me quoque funesto die / Tristi advolatu, aduncis lacerans unquibus / Iovis satelles pastu dilaniat fero.
- Now every third deadly day / with a gloomy flying to the feeding grounds, lacerating with crooked claws / the followers of Jove wildly tear me to pieces.
- Iam tertio me quoque funesto die / Tristi advolatu, aduncis lacerans unquibus / Iovis satelles pastu dilaniat fero.
Related terms
Pronunciation 2
- (Classical) IPA(key): /ad.wo.lɑːˈtuːs/ (This entry needs audio files. If you have a microphone, please record some and upload them. (For audio required quickly, visit WT:APR.))
- (Ecclesiastical) IPA(key): /ad.vo.lɑːˈtuːs/ (This entry needs audio files. If you have a microphone, please record some and upload them. (For audio required quickly, visit WT:APR.))
Noun
advolātūs
- genitive singular of advolātus
- nominative plural of advolātus
- accusative plural of advolātus
- vocative plural of advolātus
References
- advolatus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- advolatus in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- advolatus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.