Virva
Finnish
Etymology
Early 20th century invention from virvatuli.
Pronunciation
- IPA(key): [ˈʋirʋɑ]
- Hyphenation: Vir‧va
Declension
| Inflection of Virva (Kotus type 9/kala, no gradation) | |||
|---|---|---|---|
| nominative | Virva | Virvat | |
| genitive | Virvan | Virvojen | |
| partitive | Virvaa | Virvoja | |
| illative | Virvaan | Virvoihin | |
| singular | plural | ||
| nominative | Virva | Virvat | |
| accusative | nom. | Virva | Virvat |
| gen. | Virvan | ||
| genitive | Virvan | Virvojen Virvainrare | |
| partitive | Virvaa | Virvoja | |
| inessive | Virvassa | Virvoissa | |
| elative | Virvasta | Virvoista | |
| illative | Virvaan | Virvoihin | |
| adessive | Virvalla | Virvoilla | |
| ablative | Virvalta | Virvoilta | |
| allative | Virvalle | Virvoille | |
| essive | Virvana | Virvoina | |
| translative | Virvaksi | Virvoiksi | |
| instructive | — | Virvoin | |
| abessive | Virvatta | Virvoitta | |
| comitative | — | Virvoineen | |
Anagrams
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.