Marttila

Finnish

Etymology

From Martti + -la.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈmɑrtːilɑ/
  • Hyphenation: Mart‧ti‧la

Proper noun

Marttila

  1. A surname.
  2. A municipality in western Finland.
  3. Any of a number of small places in Finland.

Declension

Inflection of Marttila (Kotus type 12/kulkija, no gradation)
nominative Marttila Marttilat
genitive Marttilan Marttiloiden
Marttiloitten
partitive Marttilaa Marttiloita
illative Marttilaan Marttiloihin
singular plural
nominative Marttila Marttilat
accusative nom. Marttila Marttilat
gen. Marttilan
genitive Marttilan Marttiloiden
Marttiloitten
Marttilainrare
partitive Marttilaa Marttiloita
inessive Marttilassa Marttiloissa
elative Marttilasta Marttiloista
illative Marttilaan Marttiloihin
adessive Marttilalla Marttiloilla
ablative Marttilalta Marttiloilta
allative Marttilalle Marttiloille
essive Marttilana Marttiloina
translative Marttilaksi Marttiloiksi
instructive Marttiloin
abessive Marttilatta Marttiloitta
comitative Marttiloineen
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.