ładnieć

Polish

Etymology

From ładny +‎ -eć.

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈwad.ɲɛt͡ɕ/
  • Rhymes: -adɲɛt͡ɕ
  • Syllabification: ład‧nieć

Verb

ładnieć impf (perfective wyładnieć)

  1. (intransitive) to get pretty
    Synonym: pięknieć
    Antonym: brzydnąć

Conjugation
Conjugation of ładnieć impf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive ładnieć
present tense 1st ładnieję ładniejemy
2nd ładniejesz ładniejecie
3rd ładnieje ładnieją
impersonal ładnieje się
past tense 1st ładniałem ładniałam ładnieliśmy ładniałyśmy
2nd ładniałeś ładniałaś ładnieliście ładniałyście
3rd ładniał ładniała ładniało ładnieli ładniały
impersonal ładniano
future tense 1st będę ładniał,
będę ładnieć
 będę ładniała,
będę ładnieć
 będziemy ładnieli,
będziemy ładnieć
 będziemy ładniały,
będziemy ładnieć
2nd będziesz ładniał,
będziesz ładnieć
 będziesz ładniała,
będziesz ładnieć
 będziecie ładnieli,
będziecie ładnieć
 będziecie ładniały,
będziecie ładnieć
3rd będzie ładniał,
będzie ładnieć
 będzie ładniała,
będzie ładnieć
 będzie ładniało,
będzie ładnieć
 będą ładnieli,
będą ładnieć
 będą ładniały,
będą ładnieć
impersonal będzie ładnieć się
conditional 1st ładniałbym ładniałabym ładnielibyśmy ładniałybyśmy
2nd ładniałbyś ładniałabyś ładnielibyście ładniałybyście
3rd ładniałby ładniałaby ładniałoby ładnieliby ładniałyby
impersonal ładniano by
imperative 1st niech ładnieję ładniejmy
2nd ładniej ładniejcie
3rd niech ładnieje niech ładnieją
active adjectival participle ładniejący ładniejąca ładniejące ładniejący ładniejące
contemporary adverbial participle ładniejąc
verbal noun ładnienie
adjective
  • wyładniały
noun

Further reading
  • ładnieć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • ładnieć in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.