ölü

See also: olu, õlu, and olu-

Turkish

Etymology

From Old Turkic ölüg, from öl- (“to die”)[1].

Pronunciation
  • IPA(key): [ø.ly]
  • Hyphenation: ö‧lü

Adjective

ölü (comparative daha ölü, superlative en ölü)

  1. dead

Noun

ölü (definite accusative ölüyü, plural ölüler)

  1. the dead

Declension
Inflection
Nominative ölü
Definite accusative ölüyü
Singular Plural
Nominative ölü ölüler
Definite accusative ölüyü ölüleri
Dative ölüye ölülere
Locative ölüde ölülerde
Ablative ölüden ölülerden
Genitive ölünün ölülerin
Possessive forms
Singular Plural
1st singular ölüm ölülerim
2nd singular ölün ölülerin
3rd singular ölüsü ölüleri
1st plural ölümüz ölülerimiz
2nd plural ölünüz ölüleriniz
3rd plural ölüleri ölüleri
Predicative forms
Singular Plural
1st singular ölüyüm ölülerim
2nd singular ölüsün ölülersin
3rd singular ölü
ölüdür		 ölüler
ölülerdir
1st plural ölüyüz ölüleriz
2nd plural ölüsünüz ölülersiniz
3rd plural ölüler ölülerdir

Antonyms

References
  1. "ölü" - nişanyansözlük
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.